เรื่อง: นิวัต พุทธประสาท

ภาพประกอบ: Jinnoid

        วีนัสตื่นขึ้นจากภาวะนิทรา เธอเผยอเปลือกตาอย่างยากลำบาก แสงสีขาวเจิดจ้าสาดเข้ามาทำให้เธอแสบตา จากนั้นเธอเริ่มรู้สึกเจ็บคอ เหมือนเธอนอนถอดเสื้อเวลากลางคืน พอตื่นขึ้นมาแล้วเกิดอาการไม่สบาย แต่อาการของมันต่างกันนิดหน่อยเพราะมันเป็นอาการเจ็บที่ลึกและไม่รู้ว่าเจ็บที่ไหนบ้าง ดวงตาของเธอเริ่มปรับตัวได้ เธอมองไปรอบๆ บริเวณที่เธอตื่นขึ้นมา เธอเพิ่งรู้ว่าตัวเองนอนอยู่บนทุ่งหญ้า ทุ่งหญ้าสีเขียวขจีกว้างไกลสุดตา เธอพยายามลำดับความคิดว่าก่อนที่เธอจะหลับเธออยู่ที่ไหน เธอนอนอยู่ใต้ต้นไม้ที่มีรูปทรงประหลาด จะเป็นต้นไม้บอนไซก็คลับคล้ายคลับคลาเพียงแต่มีขนาดใหญ่กว่า ทุ่งหญ้าที่เธอนอนอยู่บนเนินเขา เธอมองไปสุดลูกหูลูกตา เนินเขานับสิบเนินอยู่ไกลออกไป หมอกบางๆ เรี่ยละอยู่ตามยอดต้นหญ้า รอบบริเวณไม่พบแม้สรรพสิ่ง 

เธอสำรวจร่างตัวเอง ร่างกายของเธอไม่มีเสื้อผ้าปกปิด เธอเปลือยกายนอนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอไล่ละสายตาดูที่ท่อนแขน ท่อนขา แบมือทั้งสองข้าง ใช้มือจับที่ทรวงอก สัมผัสใบหน้า มือของเธอเย็นเฉียบ เธอรู้สึกว่ามันเย็น เย็นจับจิต แต่เธอไม่รู้สึกว่าหนาวยะเยือก เธอมองไปรอบกาย ไม่มีเสื้อผ้าของเธอกองอยู่ เธอสับสนและพยายามหาคำตอบ เธอพยายามนึกว่าเธออยู่ที่ไหน ทำไมมาอยู่ที่นี่ เธอค่อยๆ ยันตัวขึ้นนั่ง ร่างอันอ่อนแรงกดทับน้ำหนักของตัวเอง เหมือนบังคับร่างของเธอได้อย่างยากลำบาก บรรยากาศรอบตัวราวกับมีมวลบางเบา เธอหายใจไม่สะดวก แต่ก็ไม่มีอาการแน่นหน้าอก เหมือนเธอพยายามที่จะฝึกหายใจในบรรยากาศแบบนี้ จากนั้นเธอก็สำลักอากาศ เธอไอติดๆ กัน พอหายไอ เธอลุกขึ้นยืน เธอคิดว่าถ้านอนอยู่ตรงนี้คงไม่ดีแน่ เธอหยัดร่างลุกขึ้น เกาะต้นไม้เพื่อพยุงตัวพอจะยืนได้ จากนั้นเริ่มออกเดิน เธอเดินไปอย่างไร้ทิศ ไม่รู้ว่าจะไปไหน ไม่มีทางเดินของสัตว์ ไม่มีทางเดินของมนุษย์ ไม่มีเส้นทาง ไม่มีถนน ทุกตารางเมตรเหมือนกันหมด 

เวลานี้เธอเริ่มรู้สึกกังวล อยากร้องไห้ เธออยู่ที่ไหน เป็นอะไร และเกิดอะไรขึ้น ความเงียบทั่วบริเวณยิ่งทำให้เธอกลัว เธอเอามือกอดอก เธออยากตะโกนร้องแต่ไม่มีเสียงดังออกมาจากลำคอ ทั้งเดิน ทั้งวิ่ง สลับกัน เมื่อเหนื่อยอ่อนก็หยุด มองไปรอบด้านเหมือนเธอเดินเป็นวงกลม เดินเท่าไหร่ก็กลับมาอยู่ที่เดิม...

(อ่านกันยาวๆในนิตยสาร happening เล่ม24 เเล้วกันนะคะ)

JinGumade