ดาลัดเคยได้รับการขนานนามว่าปารีสน้อยๆ ด้วยภูมิอากาศที่เหมือนยุโรป สถาปัตยกรรมแบบฝรั่งเศษ ความโอ่อ่าของโบสถ์ cock church, วิทยาลัย, สถานีรถไฟดาลัด และแม้ว่าบ้านตากอาศกว่าสามพันหลังในเมืองจะปูหลังคาด้วยกระเบื้องอิฐสีแดง แต่ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นว่าบ้านเหล่านี้แบบไม่ซ้ำกันเลยซักหลัง แถมยังปลูกสร้างอยู่บนเนินเขา สูงต่ำ เล็กใหญ่ไล่เรียงกันไปจนเกิดภาพที่มีชิวิตชีวาและมีค่าน่าประทับใจ  (ทั้งหมดทั้งมวลที่เขียนมาลอกมาจากนิตยสาร OOM ล้วนๆ 55 ไปดูภาพจริงๆดีฝ่าว่าเป็นอย่างที่เขาพูดมั้ย ผ่านสายตาเจ้า golden half กล้องน้อยรูปครึ่งเฟรม)

 V    cock church และมุมมองฝั่งตรงข้าม หอไอเฟลมินิๆนะนั่น 

V พระราชวังฤดูร้อนของกษัตริย์เวียดนามองค์สุดท้าย  

V  สถานีรถไฟดาลัด ที่มีพื้นที่ขนาดมินิๆ มีรถไฟเก่าไม่กี่โบกี้แต่สามารถหามุมถ่ายรูปได้เยอะเอามากๆ 

V  สวนแห่งคู่รัก ใครมีคู่รักต้องมาแสดงตัวที่นี่ (หลังรูปปั้นไม่ไช่ทะเลหมอกนะ... มันเป็นควันที่เขาจุดทำความสะอาด ให้เข้ากับคอนเซปหมอกจางๆและควัน........!) 

END 

เพิ่งไปเที่ยวเวียดนามชาร์จแบตให้กับตัวเองเมื่อไม่นานนี้(อัพบล๊อกคราวหน้าจะอัพรูปจากเหล่ากล้อง TOY CAMERA มาให้ดูนะ :)   แต่ตอนนี้มาดูของฝากจากเวียดนามกันก่อนดีกว่า 

การซื้อของฝากให้ผู้อื่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ   จะซื้อพวงกุญแจรูปสาวเวียดนามในชุดประจำชาติก็ช่างดูจำเจเทกระจาด   จะซื้อหมวกงอบแบบเวียดนามก็พกพาแสนลำบากแถมดาดดื่น....   แต่สุดท้ายก็หาของที่อยากได้จนได้   มันคือกระเป๋าจ่ายตลาดสารพัดประโยชน์ของยอดฮิตในตลาดที่เมืองดาลัท   มันทำมาจากเศษผ้าสังเคราะห์หรืออะไร?_ เรียกไม่ถูกเหมือนกัน(วัสดุเดียวกับถุงปุ๋ยน่ะ)ที่เขานำเเพคของแล้วเลิกใช้ไม่ได้นำไปทำประโยชน์อะไรต่อ   ซึ่งมันมีคุณสมบัติกันน้ำและทำความสะอาดแสนง่าย มาต่อที่การเย็บคงใช้แรงคนกันเองในจำนวนที่ไม่มากถึงขั้นเป็นโรงงานถุงผ้าช่วยลดโลกร้อนแบบบ้านเรา   ที่แทนที่จะลดโลกร้อนแต่กลายเป็นทำให้โลกร้อนซะอย่างงั้น   แถมที่นี่ถุงแต่ละใบก็มีลายที่เก๋ไก๋แตกต่างกันไปตามแต่ช่างจะเอาชิ้นส่วนในมาปะติดปะต่อกัน   หรือจะวางแบบตัวอักษรทั้งภาษาฝรั่งเศษและภาษาเวียดนามวางอย่างอิสระตรงไหนก็ได้...    ช่างสวยงามและและแอบช่วยโลกร้อนอย่างจริงใจอย่างนี้เลยซื้อกลับมาซะหลายใบ :)  

GUMADE